Pokrzywa – jak ją wykorzystać na wsi?


grey Pokrzywa   jak ją wykorzystać na wsi?Pokrzywa (Urtica dioica L.) należy do pospolitych chwastów ogrodowych. Rośnie szczególnie chętnie na glebach żyznych, bogatych w azot. W mieście raczej jej nie zobaczymy, natomiast na wsi jest jej pełno. Występuje często jako chwast w ogródkach i na podwórzach. Należy do bylin rozmnażających się głównie wegetatywnie, przez rozłogi podziemne, a także przez nasiona. Łodygi posiada wzniesione, czworokanciaste, do 150 cm wysokie.

Liście ogonkowe rozmieszczone są na łodydze naprzeciwległe. Kształt ich jest u nasady sercowaty, na końcu zaostrzony. Brzeg liścia jest lekko ząbkowany. Cała część nadziemna pokryta jest gruczołowatymi włoskami, wydzielającymi parzącą ciecz. Kwitnie od połowy czerwca do późnej jesieni. Kwiatostany tworzą się w kątach górnych liści. Kwiaty są zielonkawe, rozdzielnopłciowe i dwupienne oraz wiatropylne.

Pokrzywa również leczy

Pokrzywa jest rośliną leczniczą, a także paszową. Dla celów leczniczych zbiera się całe ziele lub tylko liście. Ziele ścina się w jednym sezonie wegetacyjnym trzykrotnie. Pierwszy raz tuż przed kwitnieniem, a potem gdy odrośnie na wysokość 20-30 cm. Przy zbiorze należy używać rękawic by się nie poparzyć. Trzeba przy tym uważać, aby nie zbierać jej w miejscach gdzie były czynione opryski na roślinę uprawną, lub w pobliżu szos i autostrad. Suszy się rozkładając cienką warstwą, by liście nie zaparzały się i nie ciemniały, najczęściej w warunkach naturalnych, lub w podwyższonej temperaturze nie przekraczające 40°C.

Ziele pokrzywy zawiera: karotenoidy, flawonoidy, dużo chlorofilu, witaminę C i A, sole mineralne (potas, wapń i żelazo), garbniki, tłuszcze, węglowodany i białka. Dlatego jeśli rośnie sobie gdzieś w naszym wiejskim ogrodzie koło ogrodzenia, warto ją zostawić i nie tępić. Można ją wykorzystać do sporządzenia gnojówki, czyli naturalnego nawozu dla roślin ogrodowych oraz warzyw. Gnojówka z pokrzyw nie wygląda zachęcająco, ani też nie pachnie zachęcająco, za to bardzo dobrze działa na rośliny. Na gnojówkę zbiera się młode pędy pokrzyw i zalewa wodą. Najlepiej do tego wykorzystać plastikowe wiaderko. Świeżo zrobioną gnojówkę trzeba przykryć tak, żeby był dostęp powietrza i odstawić na 2-3 tygodnie. Kiedy z powierzchni zniknie piana i bąbelki, oznacza to, że gnojówka jest gotowa. Doskonale nadaje się do oprysku, jeśli na drzewach lub krzewach w ogrodzie pojawiły się mszyce.

Znali ją już starożytni

Pokrzywa znana była już w starożytności. Używano ją szczególnie do tamowania krwotoków. Te właściwości pokrzywy podkreślał już Dioskorydes. W medycynie ludowej używano jej naparu do przemywania ran i wrzodów. Okładanie i biczowanie pokrzywami stosowano jako lek na choroby reumatyczne. Obecnie szczególnie ceni się jej właściwości moczopędne, krwiotwórcze i sprzyjające dobrej przemianie materii. Jako środek moczopędny ułatwia wydalanie zbędnych produktów, takich jak mocznik czy chlor. Pokrzywę często poleca się przy niedokrwistości i anemii oraz wraz z innymi ziołami – przy początkowych stadiach cukrzycy. Jest również stosowana w dermatologii i kosmetyce. Szczególnie przy pielęgnacji włosów – przeciw łojotokowi i przy łupieżu. W ostatnich czasach istnieje wiele teorii o sposobach stosowania pokrzywy i ich korzystnych własnościach w początkowych stadiach chorób nowotworowych. Młode ziele pokrzywy używane jest na surowo do sporządzania wiosennych sałatek, wzmacniających i odmładzających. Wskazane jest również picie soku, wyciśniętego ze świeżej pokrzywy w okresie wczesnowiosennym. Pokrzywa jest surowcem wyjściowym do produkcji wielu leków, takich jak ?Diabetosan”, ?Reumosan” czy ?Vagosan”. Wyciąg wodny z pokrzywy sporządza się zalewając jedną łyżkę rozdrobnionego ziela 1 szklanką wody i gotuje kilka minut. Pije się po 1/2 szklanki trzy razy dziennie. Pokrzywa jest również cenną paszą. Używana jest zwykle w formie kiszonki, lub dodatku do innych pasz. Również drób, dla uodpornienia przed chorobami, karmi się siekanym zielem pokrzywy. Podnosi to także nośność drobiu.

Pokrzywa jest również głównym surowcem w produkcji chlorofilu oraz naturalnym zielonym barwnikiem spożywczym. Dawniej służyła też do wyrobu mocnej przędzy, z której produkowano tkaniny i sita. Używana bywa także w kuchni, a przyrządza się ją podobnie jak szpinak.

Incoming search terms:

  • chwasty ogrodowe

Tags: , , ,

Leave a Reply

Powered by sweet Captcha